Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

Romney's visie: aanpakken die Chinezen!

Emile Kossen op 28 juni 2012 - Reageren

In de huidige periode van economische problemen is het logisch dat Romney’s campagne de economie als belangrijkste gespreksonderwerp ziet. Toch is het opvallend te noemen dat buitenlands beleid tot op heden vrijwel geheel genegeerd wordt. Irak, Afghanistan, Iran, Syrië, Noord Korea: Romney heeft zich er maar spaarzame keren over uitgelaten, vaak enkel om President Obama te bekritiseren. Het is daarom niet gek dat juist een surrogate van de campagne, Senator Rob Portman, onlangs opmerkingen maakte over een nieuw beleid tegenover misschien wel het grootste ‘gevaar’ dat de Verenigde Staten kent: China.

 

Obama anti-vrijhandel? Portman, door velen aangewezen als een belangrijke kandidaat voor het vicepresidentschap, beargumenteerde dat Amerika altijd moet strijden voor meer vrijhandel in de wereld. Volgens Portman is deze traditie abrupt beëindigd door Barack Obama, die ervoor zorgt dat “Amerika achter komt te liggen wat betreft de wereldhandel, omdat er geen nieuwe afzetmarkten worden gecreëerd.” Waar President George W. Bush bijvoorbeeld bilaterale handelsverdragen afsloot met landen als Chili, Colombia en Singapore(en vele anderen), heeft Obama geen enkel nieuw verdrag onderhandeld.

 

De Senator uit Ohio doelt echter vooral op Obama’s voorzichtige houding tegenover de een-na-grootste economie van de wereld. China staat erom bekend de wisselkoers van de eigen munt kunstmatig laag te houden om goedkoop te kunnen exporteren. De andere kant van het verhaal is dat de Chinese regering op deze manier de algehele import ook laag kan houden, en dat raakt Amerikaanse producenten. China overspoelt de Amerikaanse markt met goedkope producten (waardoor producenten in Amerika in een lastige positie komen), terwijl Amerikaanse bedrijven worden tegengewerkt wanneer zij hun producten willen verkopen in China.

 

Hoe houdt je China aan de regels: Dwingen of Samenwerken? Gedurende zijn vier jaar aan de macht heeft Obama weinig daadwerkelijke maatregelen genomen om China hierop aan te spreken. Portman meldde daarom dat Romney ervoor gaat zorgen dat China “zich wel aan de regels gaat houden.” Een belangrijke eerste stap zou zijn om de diplomatieke druk op China op te voeren, bijvoorbeeld door China openlijk als “wisselkoers manipulator” te bestempelen. Met haar politieke machtsvertoon zou Amerika China dan willen dwingen om de waarde van de munt te laten stijgen. Een ander idee is om de Amerikaanse markt te beschermen door bepaalde importtarieven te verhogen. Dit soort acties zullen echter wel tot gevolg kunnen hebben dat Beijing reageert met haar eigen maatregelen.

 

Dat is een flink risico, want als er één ding niet zou moeten worden nagestreefd is het ruzie met het gigantische China, een land dat zijn economische, politieke en militaire invloed in de wereld enkel zal zien groeien. Volgens Obama zelf heeft zijn aanpak om vreedzaam samen te werken in de Aziatische regio zijn vruchten afgeworpen; ondanks dat er geen nieuwe bilaterale verdragen zijn afgesloten onder Obama’s mandaat is de totale export toch met 36 procent gestegen in vergelijking met 2009.

 

Bovendien zijn de politieke banden met China niet slecht te noemen, zelfs na een aantal mensenrechtenkwesties. Dat kan echter snel veranderen, aangezien er in beide landen een periode van machtswisseling aankomt. In het gesloten China is dit een niet vaak voorkomend verschijnsel en het is afwachten in hoeverre de nieuwe leider Xi Jinping het Chinese beleid zal gaan veranderen. China zit met zijn eigen problemen, zoals groeiende klassenverschillen, grote regionale welvaartsverschillen, en een teruglopende economische groei. Een agressief beleid van de Amerikanen kan de Chinezen dan op een ongewenste manier uit de tent lokken.

 

De opmerkingen van Portman over Romney’s mogelijke beleid tegenover China laten zien dat Romney Amerika als nummer één van de wereld wil laten zien. China dwingen om zich aan de Amerikaanse regels voor vrijhandel te houden klinkt misschien goed in de oren, maar het is een bij voorbaat redelijk kansloos idee. De VS heeft namelijk weinig middelen in handen waarmee China kan worden overtuigd. Economische sancties of diplomatieke druk zullen niet genoeg zijn, en zullen Amerika misschien harder raken dan China. Amerika is militair gezien wel duidelijk de nummer één, maar niemand lijkt zo gek om een oorlog te willen starten met de Chinezen.

 

Peace, Love and Happiness Uiteindelijk is een vreedzame samenwerking het beste: beide landen zijn namelijk in grote mate afhankelijk van elkaar. China wil zijn producten maar al te graag verkopen aan de gigantische Amerikaanse markt, Amerikaanse bedrijven willen gebruik maken van de enorme arbeidsmarkt in China, en Amerikaanse consumenten willen niet opeens veel meer betalen voor spullen als kleding of speelgoed. Bovendien, China financiert een gigantisch gedeelte van de Amerikaanse staatsschuld, dus tja... vreedzaam samenwerken lijkt inderdaad het beste voor de Amerikanen. En, als China nog een aantal jaar zo door blijft groeien, dan zal je zien dat ook die verdomde munt wel in waarde zal gaan toenemen.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.