Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

Drie jaar Obama's buitenlandse politiek

Peter van de Kasteelen op 29 mei 2012 - Reageren

Vorige week schreef ik een artikel over Romney’s benadering van de buitenlandse politiek. Het is echter ook zeer interessant om eens te kijken hoe Obama het de afgelopen vier jaar heeft gedaan. Tijdens de verkiezingen van 2008 beloofde hij veel, maar wat heeft hij ook daadwerkelijk waargemaakt? In de wereld werd hij gezien als de nieuwe hoop, een multilateralist pur sang en vrijwel zonder iets gedaan te hebben kreeg hij zelfs de Nobelprijs voor de vrede! In deze analyse zal ik me in hoofdlijnen baseren op het artikel “De teleurstellende stilte van een meester-redenaar,” geschreven door emeritus hoogleraar Amerikanistiek Rob Kroes, dat in het aprilnummer van het Atlantisch Perspectief verscheen (p. 19-23).

 

Obama beloofde in 2008 anders te werk te gaan dan zijn, inmiddels globaal zeer onpopulaire, voorganger George W. Bush. Waar Bush zich weinig gelegen liet liggen aan organisaties als de Verenigde Naties en zelfs de NAVO, wilde Obama een veel meer multilaterale koers bevaren. Obama zelf noemde dit concept ‘leading from behind,’ een bracht het in werking in onder andere Libië. Deze aanpak is natuurlijk kwetsbaar voor kritiek van de rechterkant, waar men hem kan beschuldigen van zwak leiderschap en afzwakken van Amerikaanse macht.

 

Daarnaast beloofde Obama om de gevangenis in Guantanamo Bay, waar verdachten van terrorisme onrechtmatig vaak jaren vastzaten en zelfs gemarteld werden, te sluiten. Voor een korte tijd leek hij er ook serieus werk van de willen maken. Maar daar hij de gevangen nergens anders kwijt kon en ze ook niet vrij wilde laten bleef de gevangenis open, tot op de dag van vandaag. Daarnaast bleven onder Obama de geheime CIA gevangenissen over de hele wereld open en werd daarnaast de beruchte Parwan gevangenis in Afghanistan uitgebreid. Ook daar worden vele mannen langdurig vastgehouden zonder proces of zelf aanklacht. Op dit punt heeft Obama absoluut niet geleverd wat hij had belooft.

 

Wat betreft buitenlandse oorlogen is het ook anders gelopen dan verwacht. Uiteindelijk heeft Obama de troepen teruggehaald uit Irak, maar in Afghanistan was hij vlak na zijn aanstelling zelfs verantwoordelijk voor een ‘surge’ van troepen om de Taliban te breken. Daarnaast zijn beide missies op fiasco’s uitgelopen. Dit is natuurlijk niet zijn schuld, aangezien de oorlogen absoluut nooit zijn keus zij geweest, maar het beïnvloed natuurlijk wel zijn status aan president. Irak is direct in interne chaos vervallen en in Afghanistan zijn de onderhandelingen met de Taliban al begonnen. Daarnaast waren de verbranding van Korans en het doden van 16 burgers door een doorgedraaide Amerikaanse soldaat natuurlijk geen indicatie van een verbeterende situatie. Het saldo van Amerika’s langste oorlog is voornamelijk negatief.

 

Ook degene die hoopten dat Obama de wereld met meer bedachtzaamheid en compassie zou benaderen kwamen bedrogen uit. Onder Obama zijn het aantal ‘drone attacks’, aanvallen met onbemande vliegtuigjes, enorm toegenomen. Bij deze aanvallen worden verdachten direct gedood zonder kans op rechtspraak of weerlegging van de bewijslast. Daarnaast vinden deze acties uitsluitend plaats op het grondgebied van andere landen, die daar al dan niet toestemming voor hebben verleend. De meest bekende van deze moorden was natuurlijk die op Osama Bin Laden, een actie waar de Pakistaanse regering niets van wist en wat de Amerikaanse betrekkingen met dit land zeer veel schade hebben toegebracht. Daarnaast vallen er geregeld burgerslachtoffers bij de drone attacks.

 

Daarnaast blijft de Verenigde Staten enorm investeren in allerhande wapentuig. Ik wilde afsluiten met de woorden van Rob Kroes die Obama hardop de vraag stelde: “Als dit beleid een peperdure verzekeringspolis moet zijn, tegen welke vijand, welk gevaar, moet het bescherming bieden?” De uiteindelijk conclusie is dan ook dat, anders dan velen hoopten en geloofden in 2008, het buitenlands beleid van Obama niet erg veel afwijkt van dat van zijn voorganger. Echter, zijn retoriek is natuurlijk wel degelijk anders, en het is dan ook hierop, meer dan op zijn acties zelf, dat hij kan worden aangevallen door Mitt Romney.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.