Daarmee staan de president en de DNC gelijk aan het Republikeinse kamp. Mitt Romney heeft nog geen gedetailleerde cijfers bekend gemaakt, maar samen met de Republican National Committee kreeg ook hij ongeveer 40,1 miljoen dollar aan campagnebijdragen. Daarmee is het verschil aan inkomsten ingehaald, maar heeft Obama altijd nog een veel grotere campagnekas. In totaal haalde de huidige president zo’n 233 miljoen op en had hij eind april daarvan nog 115 miljoen van achter de hand. Mitt Romney stond eind maart op 87 miljoen aan totale inkomsten, waarvan hij slechts 10 miljoen over had. Dat verschil met Obama zal hij in de maand april wellicht niet groter hebben laten worden, maar de Republikein heeft nog altijd een grote achterstand.

Geheel verwonderlijk is het niet dat Romney Obama qua fundraising heeft ingehaald. In april stapte Rick Santorum uit de race, waarna de gedoodverfde nominee eindelijk van zijn belangrijkste rivaal verlost was. In no time schaarde de rest van de partij – voor zover dat nog niet gebeurd was – zich achter Romney en kon hij zich ontpoppen als de Republikeinse kandidaat. Dit gaf in de peilingen een boost en zal ook zeker financiële voordelen hebben gehad. Obama beleefde in 2008 bijvoorbeeld eenzelfde opleving nadat hij de nominatie had binnengesleept.

President Obama zal zich waarschijnlijk troosten met de gedachte dat de maand april voor een belangrijk deel gedomineerd werd door de vereniging achter Romney in het Republikeinse kamp. Bovendien waren de maanden april en mei in 2008 ook slechte fundraising maanden voor de Democraat. Toch zal hij hard aan de slag moeten. Obama’s campagne had namelijk tot doel gesteld een campagnekas van meer dan één miljard dollar op te bouwen.

Van dat bedrag is nu een kwart opgehaald en zal er in de overige zes maanden nog 750 miljoen binnengeharkt moeten worden. Bovendien loopt hij nog altijd achter op het schema van 2008, toen er aan het eind van de rit slechts 670 miljoen dollar aan donaties was ontvangen. Het doel van 1 miljard lijkt daarom voorlopig nog een utopie.

Eén van de onderdelen van het plan was om een conservatieve Afro-Amerikaan in te zetten die de natie moest laten zien dat Obama het land had misleid door zichzelf te presenteren als een “metroseksuele, zwarte Abraham Lincoln.” De belangrijkste peiler was echter om Jeremiah Wright weer naar voren te schuiven. “De wereld gaat zien wie Jeremiah Wright is en zal de invloed die hij uitoefende op Barack Obama voor het eerst echt begrijpen.”

Het voorgaande zou bereikt moeten worden door bijvoorbeeld spotjes uit te zenden zoals het ‘spotje dat de McCain-campagne nooit uit durfde te zenden’. Kortom, het door de zeer conservatieve activist Fred Davis opgestelde plan was een echte vorm van sleaze and dirt. Joe Ricketts wilde er daarom ook geen fiat aan geven. “Het plan laat een benadering van politiek zien die Mr. Ricketts afwijst”, wordt in een verklaring op de website van het Super PAC gemeld.

Deze verklaring laat echter onverlet dat in de media en door campagnes stevig op het thema wordt gereageerd. Matt Rhoades, de campagne manager van Mitt Romney liet weten dat de Republikeinse kandidaat niets met het plan van doen heeft. De verklaring ging verder echter vooral in op de herverkiezingsstrategie van Obama. “Het is duidelijk dat president Obama’s team een campagne runt op basis van karaktermoord en wij verwerpen elke poging van onze kant om dat te doen. In tegenstelling tot de Obama-campagne is de campagne van Romney gebaseerd op banen en de economie en we moedigen iedereen aan hetzelfde te doen.”

Dat schoot in het verkeerde keelgat van Jim Messina, Obama’s campagne manager, die al snel een mail naar supporters stuurde en daarin niet naliet om Mitt Romney een veeg uit de pan te geven. Volgens Messina laat het plan zien “hoe ver de Republikeinen en Super PAC’s blijkbaar willen gaan om Obama uit het Witte Huis te verdrijven en Mitt Romney tot president te verkiezen.” Bovendien toont het aan hoe ver de partij “afgedwaald is sinds vier jaar geleden, toen John McCain deze strategie afwees.” Messina concludeert dan ook dat “Romney opnieuw tekort geschoten is door mild te reageren op het moment dat moreel leiderschap vereist is.”

Zowel Republikeinse als Democratische commentatoren beschouwen Jeremiah Wright als een thema waar voor Romney weinig winst te behalen valt. Greg Dworkin, die schrijft voor het progressieve weblog Daily Kos is van mening dat “het in 2008 een non-thema was dat verschil maakte.” Dat geldt in zijn ogen ook voor 2012. Volgens de Republikein Ron Nehring hebben de Amerikanen Wright allang onderdeel gemaakt van hun beoordeling van Obama. Totdat er grote nieuwe feiten opduiken, is de controversiële dominee geen onderdeel van de campagne.

Politicoloog Dewey Clayton noemt Wright dan ook een “dood thema.” In dat licht bezien heeft Joe Ricketts een verstandige keuze gemaakt. De miljardair is zich aan het ontwikkelen tot een belangrijke financiële factor in het politieke krachtenveld en zal die positie niet willen vernietigen door een dergelijk onderwerp.

Demografie
Met iets meer dan 8 miljoen inwoners is Virginia goed voor 13 electorale stemmen, een aantal dat in de afgelopen decennia nauwelijks is veranderd. Wat wel aanzienlijk veranderde is de samenstelling van de populatie.

Waar in 1990 de non-hispanic whites nog goed waren voor 76 procent van de bevolking, is dat aantal inmiddels gedaald tot ongeveer 65 procent. Dit komt vooral door de terugkeer van vele Afro-Amerikanen die tijdens de Great Migration naar het Noordoosten en (Mid)westen  waren getrokken. Momenteel is bijna een vijfde van de inwoners in Virginia Afro-Amerikaans, zo’n 7 procent meer dan het landelijk gemiddelde. Het percentage Latinos ligt met 8 procent nog aanzienlijk onder het gemiddelde, maar deze groep verdubbelde wel bijna sinds 2000. Het aantal Aziaten ligt met 5,5 procent wel weer iets boven het gemiddelde (4,8 procent).

Deze demografische veranderingen hebben een belangrijke rol gespeeld in Obama’s overwinning vier jaar geleden en de grote groepen minderheden zorgen er voor dat de race ook dit jaar waarschijnlijk zeer spannend zal worden.

Religie
Qua stemgedrag is Virginia misschien niet langer een zuidelijke staat, qua religie is de staat dit nog wel. Een overtuigende meerderheid (60%) is protestants en de minderheden zijn kleiner dan landelijk gemiddeld (14% Katholiek en alle andere minderheden 1% of minder). Een meerderheid van deze WASPs (White Anglo-Saxon Protestants) zal proberen de staat dit jaar weer vertrouwd rood te laten kleuren.

Stem geschiedenis
Zoals eerder gezegd stemde Virginia de afgelopen decennia voornamelijk Republikeins. Obama was in 2008 zelfs de eerste Democraat in meer dan veertig jaar die in deze staat de meerderheid van de stemmen wist te bemachtigen. Het verschil was zelfs meer dan zes procentpunt (52,7 %-46,4%), en ineens behoorde Virginia niet meer automatisch tot de rode staten.

Tijdens deze verkiezingen werden er ook één Democratische senator en zes Democratische afgevaardigden (tegenover maar vijf Republikeinen) gekozen. In 2009 werd er wel voor een Republikeinse gouverneur gestemd en in 2010 verloren drie Democratische afgevaardigden hun plek aan een Republikein. Beide senatoren zijn wel nog steeds Democraten. De afvaardiging van Virginia bevestigt haar beeld als swing state.

2012
De voorverkiezingen in Virginia tijdens Super Tuesday kregen dit jaar weinig aandacht: zowel Santorum als Gingrich hadden te weinig handtekeningen  opgehaald om op het stembiljet te komen. Romney won hierdoor overtuigend met zo’n 60 procent van de stemmen.

De staat heeft een lagere werkloosheid dan het landelijk gemiddelde en daardoor een optimistischer electoraat dan de meeste andere staten. De vraag is echter of dit Obama zal helpen. Voorlopig lijken de inwoners hun voorspoed vooral aan hun Republikeinse gouverneur toe te schrijven die nog steeds een erg hoge approval rate heeft. Sinds de verkiezingen in 2011 hebben de Republikeinen ook beide huizen (Senaat en Huis van Afgevaardigden) van het congres van de staat overgenomen.

Obama heeft in de RCP peilingen echter nog wel een kleine voorsprong op Romney (47,5%-44,3%), al waren er eind april een aantal peilingen die Romney aan de leiding plaatsten. Ander positief nieuws voor Obama is dat Michelle Bachmann, die vaak geassocieerd wordt met de conservatieve Tea Party, in Virginia haar steun voor Romney uitsprak en daarmee misschien een aantal cruciale twijfelende kiezers heeft afgeschrokken.

Of Obama nu wint of verliest in Virginia, een aantal critici beweren dat Romney het zich eigenlijk al niet kan veroorloven om zo hard te moeten vechten om een staat die in het verleden altijd automatisch rood kleurde.

Hope en Change zijn geen bondgenoten geweest voor miljoenen Amerikanen, maar die Amerikanen geloven nog steeds in hun land en verdienen een leider die ook in hen gelooft. Mitt Romney. Dat is de laatste boodschap in Romneys laatste campagnespotje waarin hij president Barack Obama direct wil toetakelen op de kwakkelende Obama Economy.

Het filmpje heeft een somber toneel waarop drie treurige verhalen worden verteld. Een verzameling aan  typisch Amerikaanse waarden en verhalen komt in de vier minuten van het spotje voorbij. Want “every week it’s harder at the grocery store” en een jonge man wiens vader nog uit die tijd komt met een mentaliteit “that you don’t live of the government”.

De opzet van het filmpje heeft overeenkomsten met een minder indringende en kortere versie van Newt Gingrich’s grootste veldslag tegen Romney, de campagnefilm When Mitt Romney Came to Town.