Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

Romney's blunders

Peter van de Kasteelen op 6 augustus 2012 - Reageren (2)

Hoe belangrijk zijn de blunders die Romney tijdens zijn eerste echte buitenlandse tour als presidentskandidaat heeft gemaakt voor zijn kansen op het presidentschap? Zoals Laura Schabbing al aangaf in haar eerdere artikel over het onderwerp, is het zo dat er voor Romney net zoveel nadelen als voordelen aan de reis kleefden. En dat als de reis voorspoedig zou zijn verlopen. De reis verliep echter helemaal niet voorspoedig. In elk van de drie landen die de kandidaat aandeed ging wel íets fout. Maar hoe schadelijk is dat? Was het een noodlottige reis of een serie gewaagde statements?

 

Zo op het eerste gezicht lijkt Romney in de campagne weinig te beschikken over kwaliteiten op het gebied van buitenlandse zaken. Zijn over de top klinkende uitspraken over Rusland en zijn agressieve taal aan het adres van China zijn hiervan de voor de hand liggende voorbeelden. Het beledigen van traditionele bondgenoot Groot-Brittannië was dan ook niet een al te beste start voor een hoopvolle Romney, die met de reis van afgelopen week juist zijn krediet wat probeerde op te vijzelen.

 

In Londen liet Romney, de organisator van de Olympische Winterspelen in Salt Lake City, zich ontvallen dat de Engelsen niet klaar leken voor de Olympische Spelen en dat de veiligheid hem niet gegarandeerd leek. Deze opmerkingen ontlokten hatelijke reacties van de Engelse premier en de burgemeester van Londen. Nadat Romney zijn woorden terug had genomen kwamen dingen die hij in zijn boek No Apology over het eiland geschreven had terug om hem te achtervolgen. Zo schreef Romney onder andere: England [sic] is just a small island. Its roads and houses are small. With few exceptions, it doesn't make things that people in the rest of the world want to buy.” Niet zo’n goede beurt in Engeland dus, door naar misschien wel de belangrijkste stop; Israël.

 

In Israël ging het aan de ene kant geweldig en aan de andere kant vreselijk. Romney liet zich ontvallen dat Jeruzalem de hoofdstad van Israël is, vertikte het de Palestijnen te bezoeken, uitte oorlogszuchtige taal aan het adres van Iran en noemde de Israëlische cultuur superieur aan de Palestijnse. Waarom geweldig en vreselijk tegelijk? Geweldig omdat dit precies de taal is die militante evangelicale Amerikanen en conservatieve Joden willen horen, maar weinig te horen krijgen. Vreselijk omdat dit Romney zeer weinig goed doet in de ogen van zijn collega staatshoofden, neutrale kiezers, belangrijke Arabische bondgenoten en instanties als de Verenigde Naties. Door naar Polen.

 

In Polen wilde Romney twee vliegen in een klap slaan. De Poolse gemeenschappen in swing states als Ohio een hart onder de riem steken en zijn anti-Russische boodschap helder overbrengen. Deze stop verliep op zichzelf prima, beter dan Obama’s uitstapje in Polen begin dit jaar toen hij refereerde aan Poolse vernietigingskampen, behalve dat een geïrriteerde persvoorlichter, Rick Gorka, op een persconferentie aan de aanwezigen liet weten dat ze zijn ‘ass’ konden ‘kissen.’ Niet erg professioneel.

 

De balans lijkt dus op het eerste gezicht vrij negatief. Maar zoals deze leader in de Economist ook beargumenteerd, kan men het ook anders bekijken. Romney mag zich dan onhandig hebben gedragen, maar hij heeft zich in ieder geval (vooral in Israël) als een duidelijk alternatief voor Obama neergezet. Misschien was hij lichtelijk onbeholpen, maar hij was ook direct en eerlijk, iets wat Amerikanen kunnen waarderen. Hij zegt waar hij voor staat en doet dit soms met een groot tekort aan politieke correctheid. Een horror voor nette en burgerlijke democraten, maar misschien niet zozeer voor de kiezers waar Romney achteraan zit.

 

Uiteindelijk maakt het allemaal natuurlijk ook vrij weinig uit. Buitenlandse zaken zijn zeer onbelangrijk in de presidentsverkiezingen. Denk bijvoorbeeld aan een George W. Bush die blunder na blunder beging op dit gebied in 2000 en toch ‘won.’ Aan de andere kant is het voor Romney, die wellicht president wordt, geen goed begin waar het gaat om de enige regel voor een Amerikaans president wat betreft buitenlandse politiek: “De mensen zijn niet geïnteresseerd in buitenlands beleid. Toon je alleen zo nu en dan als een internationaal leider en staatsman. Dat zien de kiezers graag.” En dit heeft Romney nog niet echt laten zien.

Reacties (2)

Likoed Nederland op 7 augustus 2012 10:08:

De NOS maakte inderdaad een groot punt van het feit dat Romney Jeruzalem ‘de ondeelbare hoofdstad van Israel’ noemde: “Romney beledigt”, “een fout”, “een controversiële uitspraak” en “Romney weer in opspraak”

 

Toen Obama precies hetzelfde zei, was er echter volgens de NOS niets aan de hand...

 

Zie: http://likud.nl/2012/08/berichtgeving-nos-uit-het-lood/

Jan-Willem Kranendonk op 7 augustus 2012 10:18:

Hoewel ik er voor wil waken om op ons weblog andere media partijdigheid te verwijten, heeft de NOS daarin inderdaad enigszins krom gehandeld. De situatie is in de afgelopen 4 jaar niet dermate veranderd dat je dit nu opeens als een blunder kunt betitelen, terwijl je dat vier jaar geleden niet vond.

 

Overigens heb ik geen negatief oordeel over de reis van Romney, zeker omdat ik Romney’s opmerking over Jeruzalem niet als onverstandig beschouw. Naar mijn inschatting zal hij hiermee goed scoren bij de conservatieven (dat geeft Peter ook al aan). Zij tillen hier m.i. zwaarder aan dan independents, die deze verkiezing toch hoofdzakelijk en vooral zullen kiezen op basis van economische plannen. De baten lijken me daarom hoger dan de kosten. Bovendien heeft Romney de reis naar Polen goed doorstaan en is het enige slechte punt dus zijn uitspraak over London. Daarin stond hij niet alleen, maar het was in zijn positie niet heel verstandig om zich uit te laten over de organisatie. Desondanks was dat ook niet meer dan een stormpje in een glas water.

 

Eindoordeel: gematigd positief. Enige winst die hij zal boeken is dat de haviken/conservatieven in zijn achterban ietwat gerust zijn gesteld, de rest van de kiezers kan het weinig schelen en heeft hij dus ook weinig te verliezen.