Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

De oncomfortabele spagaat van Mitt Romney

Emile Kossen op 3 juli 2012 - Reageren

De beslissing van het Amerikaans Hooggerechtshof om Obamacare goed te keuren wordt door velen gezien als een nederlaag voor de Republikeinse Partij, die het verschaffen van universele zorgverzekering niet als een taak van de overheid beschouwt. Echter, de Republikeinen kunnen met het oordeel van de rechtbank alsnog een slaatje uit de situatie te slaan door Obama te bestempelen als een man die in het geniep Amerikaanse belastingen probeert te verhogen. Door zijn gecompliceerde verleden wil Romney daar niet aan meedoen, en zie aldaar de ogenschijnlijk zeer oncomfortabele spagaat van Mitt Romney.

 

 

John Roberts, de conservatieve rechter die uiteindelijk doorslaggevend bleek in het constitutioneel verklaren van Obamacare, beargumenteerde dat het plan moet gezien worden als een extra belasting. Het draait hier trouwens enkel om de mensen die weigeren zorgverzekering te nemen en als gevolg daarvan een boete moeten betalen. Belasting heffen valt binnen de macht van het Amerikaanse Congres, en daarom is het gehele idee niet onconstitutioneel.

 

Nadat het oordeel was geveld en feestvierende Democraten deels van het scherm verdwenen waren kwamen Republikeinse zwaargewichten met hun antwoord. Speaker van het Huis van Afgevaardigden John Boehner wees meerdere keren naar het feit dat Obamacare nu moet worden gezien als een extra belasting, hoewel Obama dat altijd heeft ontkent. Obama noemde het enkel een boete, omdat belasting nou eenmaal niet zo’n populaire term is.

 

Congreslid Paul Ryan ging nog een stapje verder door te argumenteren dat Obama de boel heeft voorgelogen. Eerst deed de President alsof er geen belastingelement in Obamacare zat om de wet door het Amerikaanse Congres te loodsen, om later bij het Supreme Court juist wél die belasting te laten benadrukken. Volgens Ryan zijn “de gebroken beloftes and de hypocrisie van Obama ongelofelijk.” Naast tientallen andere Republikeinen die reageerden in soortgelijke bewoordingen kwam de National Republican Committee ook nog met televisiespotjes om de kwestie verder uit te melken.

 

Een heel ander geluid kwam uit de hoek van Mitt Romney, die vooral probeerde zo min mogelijk geluid te maken. Zijn statement net na de rechterlijke beslissing ontweek de bovengenoemde zaken, en herhaalde Romney’s bekende idee dat hij een tegenstander is van een landelijk zorgverzekeringstelsel. Zijn positie is een erg lastige; als bedenker van het zorgverzekeringplan in Massachussetts kan hij zich moeilijk net zo radicaal uiten als zijn partijgenoten.

 

Romneycare lijkt namelijk veel op Obamacare, en zelfs de argumenten die Democraten nu gebruiken om het plan te verdedigen lijken letterlijk overgenomen te zijn van Romney’s opmerkingen een aantal jaar geleden. Minderheidsleider Nancy Pelosi reageerde bijvoorbeeld op de Republikeinse aanvallen met de woorden dat de belasting enkel gevolgen zal hebben voor de zogenaamde free riders, en niet voor de rest van de bevolking. Free riders zijn dus de mensen die weigeren zorgverzekering te nemen, maar wel willen profiteren van de voordelen ervan.

 

In 2008 probeerde Romney ook al de Republikeinse nominatie te bemachtigen, en gedurende een van de debatten werd hem gevraagd naar het Massachussetts zorgverzekeringstelsel. Zonder enkele twijfel noemde Romney het een belasting op free riders, zodat deze mensen niet puur van de overheid konden profiteren. Gedurende de huidige verkiezingen zal Romney zo’n opmerking niet graag willen herhalen, aangezien zijn visie duidelijke overeenkomsten laat zien met de Democratische Partij.

 

De gehele kwestie is zo spraakmakend dat Romney het zich ook niet kan veroorloven er helemaal niets over te zeggen. In ieder geval heeft hij kunnen beloven het plan om te gaan gooien als hij President zou worden, hoewel mensen zich afvragen of Romney dat persoonlijk wel wil. Belangrijker nog, politiek gezien zal dat een lastig karwei zijn. Romney’s reacties op de gebeurtenissen zijn een flinke streep door de rekening van de Republikeinse partij: de gehele partij kan zo hard schreeuwen als het wil, als het huidige boegbeeld van de partij niet mee doet, dan zal het gewenste effect minder sterk zijn. De golf van Republikeinse aanvallen maakt de spagaat van Romney enkel wijder, en er gaat ongetwijfeld een moment komen dat zijn benen het niet meer aankunnen. Naar welke kant zal Romney dan vallen?

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.