Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

De campagne van Rick Santorum

Michiel Klaassen op 11 april 2012 - Reageren

Voor wie het nog niet duidelijk was: nu Rick Santorum uit de race is gestapt, zijn de Republikeinse voorverkiezingen officieus beslecht in het voordeel van Mitt Romney. De oerconservatieve Santorum was de enige die serieuze tegenstand heeft kunnen bieden. Een terugblik op een bijzondere campagne.

 

Op 6 juni 2011 maakt Rick Santorum zijn kandidatuur bekend in Good Morning America, het best bekeken ontbijtprogramma van het land. Maar zelf scoort de katholieke kandidaat geen bijster hoge ogen. Terwijl de Tea Party nog door het land raast, gaat er meer aandacht uit naar Michelle Bachman, Herman Cain en Rick Perry. Zelfs Sarah Palin, die zich nooit kandidaat stelt, trekt meer aandacht dan de oerconservatieve oud-senator. Santorum gaat, ondanks zijn gelimiteerde budget, echter onverstoorbaar door met campagne voeren. Hij spreekt op de kleinste bijeenkomsten, de onbeduidendste stadjes, de lulligste sporthallen.

 

En niet zonder succes. Terwijl de ene na de andere kandidaat sneuvelt zonder dat er nog maar één stem was uitgebracht, piekt Santorum op het juiste moment in de peilingen. Uiteindelijk wordt hij tweede in Iowa, nét tekort voor een stunt. Maar na een hertelling blijkt hij het kleine staatje toch op zijn naam te hebben geschreven – Romney, aanvankelijk topfavoriet, heeft een valse start gemaakt.

 

Santorum ontpopt zich tot een ware luis in de pels van Mitt Romney. Hij zet de sociale issues terug op de agenda – tot vreugde van de evangelicals, die in grote getale op hem stemmen. Want Santorum’s standpunten liegen er niet om. De strikte scheiding tussen kerk en staat bekijkt hij argusogen. Het homohuwelijk? Alsof je met de hond trouwt. Pornografie? Leidt tot vrouwenmishandeling. En abortus? Nooit.

 

Terwijl de focus van de campagne zich verplaatste van economische naar sociale issues, kon Romney niets anders doen dan zich verbijten. Al gauw had heel rechts Amerika het over typische hot-button issues, zoals abortus en de vergoeding van anticonceptiemiddelen door religieuze werkgevers. Romney, die in het verleden pro-choice was, leek de harten van de conservatievere Republikeinen maar niet te kunnen veroveren. En deze verplaatsing van het strijdtoneel was zeer gunstig voor Santorum, die tijdens de verkiezingen niet is betrapt op een uitgekiend plan om de economische malaise in de VS te bestrijden.

 

De conservatieve christenen, die een belangrijke factor zijn binnen de Republikeinse partij, maakt het niets uit – ze eten Santorum’s hand. In het uitgestrekte Middenwesten weet hij veel stemmen te winnen. En ook in het zuiden steekt hij Newt Gingrich, een geboren zuiderling, naar de kroon.

 

Santorum tapt uit een populistisch vaatje. Romney is een door de partijbonzen vooruitgeschoven pion die verslagen die verslagen kon worden als de gewone Amerikaan het wilde. De gewone Amerikaan van het platteland vertegenwoordigt het ware Amerika, iets dat Barack ‘Harvard’ Obama en zijn liberale kliek nooit zullen begrijpen. En Santorum’s ergste nachtmerrie? Op een dag aan zijn kleinkinderen te moeten vertellen over een Amerika dat ooit vrij was. De drie-eenheid van het populisme is dus duidelijk zichtbaar: anti-establishment, een dualistisch wereldbeeld van goeden en slechten en het schetsen van een heartland. Santorum doet het allemaal.

 

Het legt hem geen windeieren. Tot Super Tuesday is Santorum hét alternatief voor Romney. Tot wanhoop van de partijbonzen, die met lede ogen toe moeten zien hoe hij op 7 februari in drie middelgrote staten er met de winst vandoor gaat. En in Michigan, Romney’s thuisstaat, nadert Santorum hem op drie procentpunten.

 

Maar dan zwakt het momentum af. Op Super Tuesday weet hij drie staten te winnen, tegenover zes voor Romney. De strijd lijkt beslist. Ook Obama begint Romney aan te vallen – de Democraten lijken hem geen kans meer te geven.

 

Nog één keer verzamelt de underdog zijn krachten om te vlammen in Pennsylvania, eind april. Als Santorum wint in zijn thuisstaat, kan hij misschien momentum vergaren om goed te scoren in Texas, het grootste bolwerk van de Republikeinen.

 

Zo ver komt het niet. De family man stopt zijn campagne op 11 april vanwege de ziekte van zijn dochter. Zijn achterban zal het hem niet nadragen. Integendeel – bij een eventuele kandidatuur in 2016 zullen ze hem niet vergeten zijn.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.