Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

Column: Het intolerante Nederland

Hoofdredactie op 19 december 2011 - Reageren

Door Frank Verhoef
Barack H. Obama het opnam tegen de oude John McCain en zijn vicepresidentskandidaat Sarah Palin. In Nederland was Obama ongekend populair; hij was het lievelingetje van de media en dus automatisch van het grootste deel van de Nederlanders. Op een verkiezingsavond in Utrecht hadden zich honderden hoopvolle Obama-adepten verzameld versus een handvol nuchtere Republikeinen, die eigenlijk 's avonds om 19:00 uur de hoop al hadden opgegeven.

 

Feminisme McCain was te oud. Zou hij niet sterven in het harnas? En dan was daar Sarah Palin, de vrouw met de rode pumps en een behoorlijk conservatieve blik op het gezin en de rol van de overheid. In het liberale Nederland was het not done om voor Palin te zijn. Zij was namelijk dom, naef en veel te behoudend naar de smaak van minstens 95 procent van de Nederlanders. Het feminisme was in 2008 ver te zoeken.

 

De stemming zat er desondanks goed in die verkiezingsavond. Er liep zelfs een Amerikaan rond met een miniposter van Palin met daarop de tekst 'feminists for Palin'. Daar konden de tegenstanders alleen maar zenuwachtig van staan lachen. Voor de conservatieven die de tamelijk revolutionaire agenda van Obama niet deelden, was het een teleurstellende avond.

 

Media Terug naar 2012. Obama heeft veel beloofd, maar erg weinig voor elkaar gekregen. De Republikeinen zitten hem op de huid en verlangen naar het Witte Huis. De strijd om het Republikeinse leiderschap is losgebarsten en wordt tot nu toe vooral gevoerd via televisiedebatten.

 

De verwachting is dat Obama dit jaar niet zo wordt aangeprezen in de Nederlandse media. Ga maar na: wat kan Obama de Amerikanen en ons nog beloven? Wat zijn de voordelen van een tweede termijn-Obama? De inauguratie van de eerste zwarte president in het Witte Huis hebben we nu wel achter de rug. Het is tijd voor resultaten.

 

Op de Republikeinse kandidaten valt dit keer niet veel af te dingen, als we de uitvallers (Herman Cain, Sarah Palin) en Michele Bachmann en Newt Gingrich even buiten beschouwing laten. Dat betekent dat de Nederlandse Republikeinen zich luider kunnen laten horen dan in 2008, want er is nu niets om je voor te schamen: geen 'domme' strenggelovige vrouw als vicepresidentskandidaat, geen oude versleten man als presidentskandidaat en geen geldverslindende eveneens 'domme' president die namens de Republikeinen oorlog voert in het Midden-Oosten.

 

Minderheid Het valt te hopen dat de progressieve Nederlandse media dit jaar wl begrijpen waarom je voor de Republikeinen kunt zijn. Daar hadden ze in 2008, 2004 en 2000 nogal wat moeite mee. Een waarschuwing is op z'n plaats voor alle Republikeinen in Nederland: blijf sceptisch als het gaat om de Nederlandse berichtgeving over de Amerikaanse verkiezingen.

 

En loop niet zomaar met een Grand Old Party-shirt over straat, want je weet niet wat voor reacties je ontketent bij de gemiddelde oh-zo tolerante Nederlander. Ook in 2012 is er, helaas, het risico van een tirannie van de meerderheid en (dus) een zwijgende minderheid.

 

Frank Verhoef is journalist, blogt op www.fverhoef.com en actief twitteraar.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.