Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

Obama linkt Romney op subtiele wijze aan Bush

Coen Nij Bijvank op 12 september 2012 - Reageren

Obama’s campagne heeft dit jaar als nadeel dat de schuld voor de zwakke economie niet meer volledig bij Bush gelegd kan worden. Immers, Obama heeft inmiddels vier jaar de tijd gehad om zelf maatregelen te nemen om de economische crisis op te lossen. Toch probeert Obama nog altijd Romney’s plannen aan Bush’ gefaalde beleid te linken.  

 

Vier jaar geleden was het een van de belangrijkste mantra’s van Obama’s campagne: het presidentschap van George W. Bush is mislukt en als McCain aan de macht komt zal dat dramatische beleid worden doorgezet. Obama presenteerde zichzelf als de man die voor Change zou gaan zorgen. Nu, vier jaar later, wijzen de Republikeinen Obama op zijn belofte. Volgens hen heeft de president voor onvoldoende verandering gezorgd. Het lijkt dan ook onlogisch voor Obama om wederom op het beleid van Bush te wijzen, aangezien hij zelf ook al vier de tijd heeft gehad om de economische crisis op te lossen en verandering te brengen.

 

“Forward, not backward”

Toch gebruikt Obama opnieuw het gefaalde beleid van Bush in zijn campagneretoriek. Zijn campagneslogan ‘Forward’ is daar een voorbeeld van. Obama impliceert daarmee dat hij vooruit wil en niet, zoals Romney, terug naar de jaren van Bush. Dit benadrukt hij ook regelmatig in zijn Stump speeches. Zo zei hij dat “we're moving forward, not backward” waarna hij zich hardop afvraagt waarom een land terug zou willen naar het beleid dat “got us into this mess.”

 

Hij noemt echter zelden de naam van Bush. Dat is slim, want een zittende president moet bij het campagnevoeren niet teveel de tegenstander aanvallen. Een president moet laten zien dat hij leiderschapkwaliteiten heeft en boven het politieke moddergooien staat. Door presidentieel over te komen creëert hij vertrouwen bij de kiezers.

 

Andere Democraten doen het vuile werk

Voor het aanvallen van de tegenstander, het vuile werk, heeft hij zijn campagneteam. Zo zei een woordvoerder van Obama’s campagne dat de begrotingsplannen die Paul Ryan voorstelde verdacht veel lijken op beleid dat Bush voerde, wat zorgde voor een explosief stijgende staatschuld en een ineenzakkende economie. Een andere woordvoeder beweerde dat “Romney een onjuiste theorie onderschrijft dat belastingverlagingen voor miljonairs en biljonairs, samen met grotere lasten voor de middenklasse en ouderen, voor een sterkere economie zal zorgen.” Volgens de Obama campagne is dat dezelfde theorie waar Bush in geloofde en die alleen slechte gevolgen heeft gehad.

 

Ook op de Democratische Conventie liet Obama het negatieve campagnevoeren over aan anderen. Zijn eigen speech was zeker niet helemaal vrij van aanvallen op Romney, maar het echte vuile werk werd in andere speeches gedaan. Traditioneel is vooral de speech van de vicepresident bedoeld om de tegenstander aan te vallen, aangezien de vicepresident niet per se presidentieel over hoeft te komen.

 

Hoe reageert Romney?

De president houdt het dus bij subtielere aanvallen. Obama benadrukt dat de VS niet terug moet naar het beleid van Bush, maar juist vooruit met Obama’s plannen. De Republikeinen kunnen hierop niet reageren door te zeggen dat Bush z'n beleid best goed was, daarmee zouden ze de gematigde stemmers die ontevreden waren met Bush immers afschrikken. Romney’s campagne reageert daarom voornamelijk door Obama de schuld te geven van de huidige economische situatie, en Bush niet te noemen. De vraag is echter of Romney hiermee voldoende afstand neemt van Bush om de onafhankelijke kiezers te kunnen overtuigen dat zijn plannen de economie wél zullen stimuleren. 

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.