Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

Een blik waardig: de race om de Senaat

Emile Kossen op 26 oktober 2012 - Reageren

De verkiezingen op 6 november draaien vooral om het maken van een keuze tussen Mitt Romney en Barack Obama, maar tegelijkertijd wordt er ook gestemd voor het Amerikaanse Congres, waar een zeer spannende race voor een meerderheid in de Senaat is losgebarsten. 

                                               

Ook de machtigste man ter wereld kan met zijn handen in zijn haar zitten als het Congres wordt gedomineerd door de andere partij. Het maakt het leiden van de Verenigde Staten knap lastig. Obama weet hoe dat voelt: hij moest gedurende de laatste twee jaar vrijwel constant teleurstellingen verwerken omdat de Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden heersten. Op die manier kon die partij wetsvoorstellen simpelweg afwijzen, en zo alle politieke vooruitgang blokkeren, wat ook het uitgesproken doel was van de Republikeinen.


Op 6 november worden alle leden van het Huis van Afgevaardigden gekozen en een deel van de plekken in de Senaat. De kans dat Obama en de Democraten het Huis van Afgevaardigden gaan herveroveren is op het moment erg klein, want de Republikeinen hebben een flinke leiding, en zelfs zonder te kijken naar een aantal spannende races in het land hebben de Republikeinen een meerderheid. Mocht Obama worden herkozen gaat dat dus weer voor een lastige politieke situatie zorgen.

In de Senaat is de situatie anders. Net als in de presidentsverkiezingen is het verschil tussen de twee partijen nihil en durft niemand met zekerheid te zeggen welke partij de meerderheid gaat pakken. Elke staat heeft twee senatoren, die beiden een mandaat voor zes jaar hebben, en gedurende deze verkiezingen is dus een derde van alle plekken beschikbaar. Veel van de Senatoren die zich nu opnieuw verkiesbaar moeten stellen zijn Democraat, terwijl veel Republikeinse Senatoren gewoon mogen blijven zitten. Bovendien zijn meer Democratische Senatoren opgestapt of met pensioen gegaan, waardoor er daar zogenaamde open race worden gehouden. Het is vaak een voordeel om een zittende Senator als kandidaat te hebben, en dus is het niet gek dat de Republikeinse Partij vorig jaar nog erg optimistisch was over de kansen om de Senaat na de verkiezingen over te nemen.

Dat optimisme is ondertussen ver te zoeken, want gedurende lange tijd hebben de Democraten een licht voordeel in de peilingen. Op het moment hebben de Democraten 47 zekere zetels, terwijl de Republikeinen het met 43 plekken moeten doen. Er zijn tien races waar de verschillen tussen de kandidaten te klein zijn om een goede voorspelling te doen: de swing states.

In Ohio, Wisconsin en Virginia zijn bijvoorbeeld spannende Senatorraces aan de gang, waar geen van de twee partijen een duidelijke voorsprong heeft. Soms worden dit soort races beslist door de uiteindelijke uitslag van de Presidentsverkiezingen: als Wisconsin kiest voor Obama, wordt waarschijnlijk Democratisch kandidate Tammy Baldwin ook verkozen. Als Romney de kiesmannen in deze staat pakt, is het logisch dat Republikein Tommy Thompson de nieuwe Senator wordt.

Dat gaat echter niet altijd op, en in dit jaar lijken vooral veel traditioneel Republikeinse staten mogelijkheden te bieden voor de andere partij. Missouri is daarvan het belangrijkste voorbeeld, vooral omdat Republikeins kandidaat Todd Akin een erg controversiële kandidaat is gebleken. Hij was de man die meende dat vrouwen niet zwanger zouden worden na een ‘legitimate rape,’ waardoor Claire McCaskill haar plek lijkt te kunnen verdedigen, ondanks het feit dat Romney een flinke voorsprong heeft in Missouri.

Een andere opvallende staat is Massachussetts, misschien wel hét Democratische bolwerk van het land. Hier is Republikeins kandidaat Scott Brown de zittende Senator, en er werd verwacht dat hij zijn plek zou kunnen verdedigen. Het lijkt er nu echter op dat uitdaagster Elizabeth Warren, met expliciete hulp van Barack Obama, Brown kan gaan verslaan.

Er wordt relatief weinig aandacht gegeven aan de race voor de Senaat, maar deze race is eigenlijk net zo spannend als de strijd om het presidentschap. De samenstelling van de Senaat is essentieel voor de winnende presidentskandidaat, want zonder hulp uit het congres wordt het lastig leidinggeven, en nog veel lastiger om beloftes na te komen. Het is moeilijk om lokale politiek op een nationaal podium uit te leggen, want veel de kwesties zijn gericht op één staat. Toch is de algemene regel dat de partij die het presidentschap wint, ook veel van de plekken in het Congres wint: voor Obama kan dat betekenen dat hij in ieder geval kan blijven samenwerken met een vriendelijke Senaat. Voor Romney zou de meest ideale situatie kunnen ontstaan, aangezien een Republikeinse meerderheid in beide kamers van het Congres nog steeds mogelijk is.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.