Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

De schuld afschuiven: de Amerikaanse schuldenlast

Emile Kossen op 5 september 2012 - Reageren

Juist vandaag, de dag waarop de conventie voor de Democratische Partij van start is gegaan, ging de Amerikaanse schuldenlast over de grens van maarliefst 16 biljard dollar. Volgens het Amerikaanse ministerie van Financiën is dat een nieuw record, en Republikeinen probeerden vandaag al gebruik te maken van dit symbolische moment.

 
Gedurende de Republikeinse Conventie hingen er al twee grote elektronische borden waarop te zien was hoe hoog de schuld van de Verenigde Staten was. Meermaals per avond kwam zo’n foeilelijk ding in beeld, met snel oplopende getallen, waarna ‘experts’ op de verschillende tv-kanalen zich weer konden uitlaten over de huidige stand van zaken. Zo wordt nieuws gecreëerd op het PR-festival dat we een partijconventie noemen.

 

De oplopende staatsschuld is eigenlijk niets nieuws,  maar toch wordt het moment tactisch aangegrepen door de Republikeinen om één van hun favoriete punten te maken: onder de Obama administratie is Amerika er enkel op achteruit gegaan. Speaker van het Huis van Afgevaardigden John Boehner gaf al een statement waarin hij zei dat het “vandaag opnieuw helaas duidelijk wordt dat Obama zijn beloftes niet kan nakomen.” “Het is een nieuw voorbeeld van hoe Obama’s beleid de situatie enkel slechter heeft gemaakt,” vervolgde Boehner.

 

Daar heeft Boehner in principe gelijk in, want in 2008 wist Obama nog te vertellen dat hij het overheidstekort ging halveren, wat hem overduidelijk niet gelukt is. Er werd vandaag ook een internetvideo gepubliceerd door de GOP om die belofte politiek uit te buiten, die hier te bekijken is. Door de economische situatie waarin de Verenigde Staten zich bevond (en nog steeds bevindt) voelde Obama zich verplicht om onder ander enorme stimuluspakketten doorvoeren. Het onvermijdelijke resultaat: de Amerikaanse staatschuld is onder Obama gigantisch gestegen, met maarliefst 5 biljard dollar.

 

Er waren ook andere reacties, zoals Running Mate Paul Ryan, die vandaag een beeld trachtte te schetsen van een Amerika “waarin onze kinderen en kleinkinderen slechtere toekomstperspectief hebben.” Andere Republikeinse prominenten noemden de schuldenlast ongelofelijk, onverantwoord of onhoudbaar: termen genoeg om de situatie te beschrijven. De Republikeinse Partij wil het verhaal van slechte overheidsfinanciën maar al te graag combineren met de langzame banengroei in de VS, maar dat lijkt een stap te ver te gaan. De toename in uitgaven werd namelijk vooral gebruikt om juist banen te creëren, wat de afgelopen 29 maanden ook daadwerkelijk gelukt is.

Toch zal Obama ook met andere argumenten en voorbeelden moeten komen om te laten zien waarom de schuldenlast zo hoog is. Nog belangrijker zal het moment zijn wanneer de huidige President gaat vertellen hoe hij er weer vanaf denkt te komen. Mogelijkerwijs kan oud-President Bill Clinton in zijn speech daar een steentje aan bijdragen, want hij is de laatste President die een overschot op de balans kon noteren.

De aanvallen van de Republikeinen zijn voorspelbaar, en een tikkeltje hypocriet. De huidige schuld is deels de verantwoordelijkheid van Obama, maar ook de Republikeinen weten dondersgoed dat de grootste rol moet worden toegedicht aan externe factoren. Amerikaanse politiek is echter een vuil spel, en dus wordt verzwegen hoe George W. Bush de staatschuld wist op te blazen, net als het feit dat de Republikeinen elk Democratisch voorstel om te bezuinigen in de Senaat van tafel schoven.

Nu is het de beurt aan Obama en zijn partij om in de tegenaanval te gaan: dat kunnen ze doen door het eigen beleid te verdedigen door met cijfertjes te spelen, of door een nog grimmiger beeld te schetsen van wat er zal gebeuren als Mitt Romney aan de macht komt. Zo werkt het nou eenmaal op een conventie, waar er geen enkele tegenspraak is.

De rol van de leugen is vrij groot op een conventie: veruit de meeste mensen die de politiek goed volgen hebben hun stemkeuze in hun hoofd al gemaakt. Voor hun maakt een leugen meer of minder weinig uit. De meeste twijfelaars beginnen echter nu pas met het volgen van de campagnes, zijn dus minder geïnformeerd, en al die leugens klinken voor hen… juist ja, als de waarheid.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.