Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

Clintons gemiste aanvallen

Bob Vek op 7 oktober 2016 - Reageren

 

Hillary Clinton viel haar Republikeinse rivaal Donald Trump in het eerste debat maar weer eens aan op het achterhouden van zijn belastinggegevens, waarbij zij meteen diens belangrijkste verweer onderuithaalde. Een onderzoek van de IRS zou namelijk geen reden zijn om te breken met de veertig jaar oude traditie dat presidentskandidaten hun financiële cijfers vrijgeven. Sinds maandagavond focust de discussie op de vermeende belastingontwijking, het slotstuk van haar aanval, maar hoe zit het met de andere mogelijkheden die Clinton noemt? Ook hier hebben de Amerikaanse media in de afgelopen campagneperiode namelijk druk op los gespeculeerd.

 

“First, maybe he is not as rich as he says he is.”

Donald Trump grijpt in zijn campagne iedere gelegenheid aan om het nog maar eens te benadrukken: hij is een winnaar. Dit maakt hij zijn landgenoten maar al te graag duidelijk door op te scheppen over zijn rijkdom en zijn naam te plakken op de gevel van het lands meest luxueuze panden. De door Trump zelf verstrekte cijfers zijn volgens velen echter op zijn minst discutabel te noemen. “Wie kan het wat schelen – het maakt niet uit,” was Trumps reactie. Maar in een presidentsverkiezing waar één van de kandidaten zo zwaar steunt op zijn persoonlijke succesverhaal, ruiken de Amerikaanse media bloed en bijten zij zich vast in de schaarse gegevens die bekend zijn.

 

Allereerst is er natuurlijk het door de Trump-campagne ingediende Personal Financial Disclosure (PFD). Hierin zijn kandidaten voor een politiek ambt  in Amerika verplicht tot op zekere hoogte inzicht te verschaffen in hun financiële huishouding. Uit een bijgaande verklaring die Trumps team in juli 2015 verspreidde, bleek dat zij het inkomen van hun kandidaat in 2014 schatten op ruim 360 miljoen dollar. Ongeveer 500 bedrijven zouden al dan niet volledig in zijn bezit zijn. Bovendien werd in de verklaring met hoofdletters benadrukt dat Trump meer dan 10 miljard dollar waard is. De PFD was dan ook niet toereikend om een volledig overzicht van Trumps financiën te geven. “Dit verslag is niet berekend op een man met meneer Trumps gigantische rijkdom,” las de verklaring.

 

Zakenmagazine Fortune meldde eerder dit jaar dat deze uitleg van het PFD niet helemaal klopt. Zo betreft het bedrag van 362 miljoen dollar niet Trumps inkomen, maar de opbrengsten die hij binnenkreeg. Hier dienen de gemaakte kosten nog van te worden afgetrokken. Uit een eigen berekening bleek vervolgens dat Trump eerder zo’n 123 miljoen dollar per jaar binnenharkt. Ook de schattingen van zijn gehele vermogen werden aangepast. Bij een voor Trump voordelige schatting komt Fortune uit op 3,3 miljard dollar.

 

Ook Forbes’ en Bloombergs berekeningen blijven ver achter, met schattingen van 3,7 en 2,9 miljard dollar.

 

De Wall Street Journal keek vooruit en verwacht dat Trumps bruto inkomen voor 2016 uitkomt op 160 miljoen dollar. Als Trump inkomensbelasting betaalt, blijft hier 128 miljoen dollar van over. Bij schattingen van het persoonlijke vermogen is het gebruikelijk om dit bedrag vervolgens te vermenigvuldigen naar winstverhouding. In dit geval koos de WSJ voor een voordelige vermenigvuldiging met twintig, waardoor zij op een eigen vermogen uitkwamen dat net boven de 2,5 miljard dollar ligt. Hoewel dit een zeer simplistische berekening betreft en al deze gegevens op speculatie berusten, wordt de 10 miljard dollar die Trump zelf claimt te bezitten bij lange na niet gehaald.

 

“Second, maybe he is not as charitable as he claims to be.”

Bij de aankondiging van zijn kandidatuur stelde Trump dat hij in de loop der jaren meer dan 100 miljoen dollar aan goede doelen heeft geschonken. In de periode die volgde bleek Trump de definitie van liefdadigheid nogal op te rekken. Aangezien hij zijn eigen belastinggegevens niet wil vrijgeven, zijn we aangewezen op de verslagen van Trumps geplaagde persoonlijke stichting, de in 1988 opgerichte Donald J. Trump Foundation.

 

Hoewel hij in mei 1 miljoen dollar schonk aan een stichting voor veteranen, ontdekte The Washington Post dat Donald Trump in de vijftien jaar daarvoor minder dan een derde van de beloofde donaties aan goede doelen daadwerkelijk overmaakte. Bij het inlossen van iedere gemaakte belofte zou zijn liefdadigheid hem 8,5 miljoen dollar hebben gekost; het uiteindelijke bedrag komt neer op nog geen 3 miljoen dollar, de schenking in mei niet meegerekend. Bovendien stamde de laatste donatie uit 2009 en de laatste bijdrage aan zijn eigen stichting zelfs uit 2008.

 

Tot aan 2006 was Trump de voornaamste donor van zijn eigen stichting. De twee jaar daarop bedroeg zijn bijdrage slechts een fractie van het totaal, waarna de donaties in zijn geheel stopten. In plaats daarvan kwamen giften van andere donoren, die vervolgens op naam van Trump werden verdeeld onder verschillende goede doelen.

 

Volgens zijn campagneteam hebben donaties uit Trumps eigen portemonnee wel degelijk plaatsgevonden, maar liepen deze transacties buiten de boeken van de stichting om. “We willen [de giften] stil houden,” meldde financieel directeur Allen Weisselberg aan de Post. “[Trump] wil niet dat andere liefdadigheidsinstellingen het zien. Dan zou het een feeding frenzy worden.” Echter, de krant vond nauwelijks bewijzen voor deze claim. Van de bijna 200 benaderde instellingen die Trump geld had beloofd, erkenden slechts 11 een donatie te hebben ontvangen, tegenover 85 die hier niets van terug konden vinden in hun gegevens. De rest weigerde of liet na te reageren op vragen van de Post.  

 

Het beeld dat uit deze onderzoeken en de verslagen van de Donald J. Trump Foundation naar voren komt spreekt niet in Trumps voordeel, maar de omvang van zijn vrijgevigheid zal pas definitief zijn vast te stellen wanneer hij zijn eigen belastingaangiften vrijgeeft. Tot die tijd kan hier niets met honderd procent zekerheid over worden gezegd.

 

“Third, he owes about 650 million dollars to Wall Street and foreign banks.”

“Ik ben de schuldenkoning,” liet Trump in mei van dit jaar nog aan CNN weten. Over de omvang en gevolgen van zijn schulden lopen de meningen uiteen. Uit het PFD valt op te maken dat Donald Trumps iets meer dan 500 miljoen dollar aan schulden heeft openstaan. Volgens Fortune kan dit bedrag echter oplopen tot meer dan 1 miljard dollar als naast de leningen op gebouwen die hij volledig bezit ook de schulden op gebouwen die hij níet volledig bezit worden meegenomen. Op het vrijgegeven document staan deze schulden niet vermeld.

 

Overigens zijn de onderdelen die het kamp van Trump heeft weggelaten van het PFD ook niet vereist om te overleggen. Het betreft hier dus eerder een te geringe verplichting en te beperkt formulier voor een imperium van de omvang en met de complexiteit van dat van Donald Trump, dan misleiding van zijn kant. Het campagneteam van Trump erkende dit gegeven al in de eerder genoemde verklaring. Zo kunnen bezittingen met een waarde hoger dan 50 miljoen slechts worden aangegeven door een hokje aan te kruisen. “Veel van deze hokjes zijn aangekruisd.” In de echte waarde krijgt de lezer dan ook geen inzicht.

 

Ook de New York Times kwam echter tot de conclusie dat de schulden van The Donald groter zijn dan hij doet voorkomen. Op zijn minst 650 miljoen dollar, luidt de conclusie. Bovendien is Trump geld verschuldigd aan kredietverschaffers die opmerkelijk zijn te noemen met het oog op zijn uitlatingen in deze campagne. Zo is Trump gedeeltelijk eigenaar van een pand in New York, waar een lening van bijna 1 miljard dollar op rust. De schuldeisers? Bank of China, een van de grootste banken van China, dat door Trump meermaals expliciet is genoemd als een grote concurrent van de Verenigde Staten. Ook het door hem verguisde Goldman Sachs was bij deze deal betrokken, de beruchte Amerikaanse gigant die volgens Trump aan de touwtjes trekt bij zijn rivale Hillary Clinton. Gezien de complexiteit van en geheimzinnigheid rond zijn zakenimperium, ligt het gevaar van een schijn van belangenverstrengeling, in binnen- en buitenland, constant op de loer bij een eventuele overwinning van Trump.

 

Hoewel Trump wettelijk gezien dus niet verplicht is volledig inzicht te geven in zijn financiële huishouding, is dit niet alleen van belang voor het toetsen van zijn verkooppraatjes waarin hij zichzelf een gigantische rijkdom toedicht, maar ook voor het garanderen van zijn onafhankelijkheid. Zo is het door de soms ondoordringbare juridische structuren namelijk lang niet altijd mogelijk Trumps zakenpartners te achterhalen. Trump kan daarom met het vrijgeven van zijn belastinggegevens voorkomen dat de indruk ontstaat van een Amerikaanse president die in de zak zit van banken en andere kredietverschaffers uit zowel binnen- en buitenland. Daarentegen levert hij hiermee zijn tegenstanders de munitie waar zij in deze cruciale fase van de verkiezingen naarstig naar op zoek zijn. Of hij dit nog zal doen vóór 8 november, valt daarom nog maar te bezien.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.