Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

China: Het populistische vehikel voor Romney ... Ún Obama

Emile Kossen op 19 september 2012 - Reageren

De verkiezingscampagnes van 2012 zitten vol met aangedikte retoriek en uitzonderlijk weinig inhoud. Obama was gisteren aan de beurt om zijn duit in het zakje te doen: hij spande een WTO zaak aan tegen China’s handelspraktijken, een poging om Romney af te bluffen. De wedstrijd in de wedstrijd: welke toekomstige leider treedt het hardst op tegen die oneerlijke Chinezen? 


De timing van de Wereldhandelsorganisatie-zaak tegen China lijkt geen toeval te zijn, want juist gisteren bezocht Obama de staat Ohio, een staat die zwaar afhankelijk is van de auto-industrie. Het specifieke onderwerp van de rechtszaak? Juist ja, subsidies van de Chinese overheid aan bedrijven die auto’s en/of auto-onderdelen fabriceren. Die subsidies zorgen ervoor dat het voor fabrikanten  economisch aantrekkelijker wordt om zich in China te vestigen, en Amerikanen voelen zich logischerwijs het slachtoffer.                                          

De Obama campagne wil niet toegeven dat de hele episode om het behalen van politiek voordeel draait, maar de planning is wel erg gunstig, zo acht weken voor de verkiezingen plaatsvinden. Op deze manier hoopt Obama een imago creëren van een man die serieus voor Amerikaanse handelsbelangen vecht, ondanks Romney's kritiek op diens China-beleid. De WTO-zaak is echter meer symbolisch, dan dat deze stap een direct effect heeft op de Amerikaanse economie. Zo duurt het verwerken van een zaak in de WTO gewoonlijk anderhalf jaar, en heeft de uitkomst in de praktijk vaak weinig invloed.

China is daarom vooral een onderwerp voor beide kandidaten om eens lekker de populistische bloemetjes buiten te zetten. Obama wilde gedurende de 2008 verkiezingen niks negatiefs zeggen over de Aziatische supermacht, om zich geen problemen op de hals te halen indien hij het tot President zou schoppen. Daar is hij deze verkiezingen van afgestapt, ten eerste omdat Obama gefrustreerd raakte met het gebrek aan wil aan de Chinese kant om iets aan de handelsverschillen te doen. Ten tweede is het een politiek slimme zet:  essentiële staten als Ohio hebben het economisch zwaar, en wat is er fijner dat het geven van de schuld aan een land dat aan de andere kant van de wereld ligt?

Dus ratelde de President gisteren over de gevolgen van Chinees beleid voor de gewone Amerikanen, maar hij nam ook de tijd om Romney aan te vallen. Zo praatte hij natuurlijk over Romney’s verleden bij Bain Capital, en dan vooral over al de banen die door Romney werden geoutsourced naar ... China! Mitt Romney reageerde op dit alles door te zeggen dat Obama nog lang niet genoeg heeft gedaan. De stap die hij gisteren zette is volgens Romney dan ook “too little, too late.” Romney verteld al lange tijd dat Obama ‘soft on China’ is (zie de overeenkomst met de retoriek in de strijd tegen het Communisme), en dat hij als President een einde zal maken aan de oneerlijke strategiën van de Chinezen.

 

Volgens Romney is vooral China’s valuta-beleid schadelijk voor de Amerikaanse economie, en hij beloofde om dit op zijn eerste dag als President te gaan aanpakken. De Chinese overheid houdt de waarde van de nationale munt, de renminbi, al lange tijd kunstmatig laag om de export te vergroten. Dit is een negatieve ontwikkeling voor de Amerikaanse dollar, die relatief duurder is, en dus een export verlagend effect heeft. De populistische uitspraken van Romney zijn ook vooral symbolisch, want in de praktijk lijkt het  vrij onmogelijk om zijn doelen te bereiken.  Elke serieuze actie tegen de Chinezen zal de Nationalistische Chinese overheid kunnen irriteren en dan hebben we het nog niet eens over de daadwerkelijke gevolgen voor de Amerikaanse economie.

Nog maar 8 weken tot de verkiezingen, en beide kandidaten zijn nog steeds meer bezig met populistische uithalen naar elkaar dan met het presenteren van een serieus plan. In plaats van te praten over binnenlandse problemen en binnenlandse oplossingen, praat (of schreeuwt) men liever over een ver Aziatisch land. In plaats van serieuze gesprekken te voeren over het herstellen van de overheidsbegroting, vallen de twee elkaar liever aan op het onderwerp “wie treedt het hardst op tegen China?”  Het onderwerp ligt lekker in de mond en is een garantie voor een geslaagde one-liner, maar als het zo doorgaat zullen de gespierde beloftes wat betreft het aanpakken China de pan uitrijzen, en moeten we maar hopen dat de volgende President die uitspraken niet nakomt. Hopen dat een President zijn beloftes niet nakomt? Welkom bij de Amerikaanse democratie.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.