Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?Huisregels

Achter de Schermen: Schandaalschat zoeken

Thomas Mulder op 11 oktober 2016 - Reageren

De titanenstrijd tussen Hillary Clinton en Donald Trump is waarschijnlijk de smerigste campagne ooit. De twee kandidaten zijn snoeihard over elkaar. De een noemt de ander de duivel. De ander bestempelt de een als racist. De meeste kiezers zijn helemaal spuugzat van die vechtende politici. Tekenend was een vraag uit het publiek bij het tweede debat die de kandidaten dwong iets positiefs over de ander te zeggen. Toch blijven campagnes op zoek naar de heilige graal van schandalen. Hoe doen ze dat achter de schermen?

 

Opposition research

Het lijkt haast te simpel om waar te zijn, maar de meeste grote campagnes hebben personeel ingehuurd dat door de vuile was van de tegenstander gaat. Zij gaan bijna als detectives aan het werk. Opgesloten in een kamer vol documenten speuren ze naar afwijken, opvallendheden en zaken die niet kloppen. Waarom sprak de kandidaat met deze persoon op die borrel? Waar komt dit bedrag vandaan? Waarom missen er pagina’s in dit document?

 

Hoe spannend dat ook klinkt, in de werkelijkheid is het waarschijnlijk saaier. De ‘opposition research’ resulteert in een paginalang boekwerk met elk detail van de tegenstander, variërend van de financiële positie tot een uitgebreide lijst van welke voorstellen de tegenstander ooit gesteund heeft. Dat is ammunitie voor debatten en speeches. Het werk wordt niets voor niets ‘het boek met alles wat je ooit gezegd hebt’ genoemd.

 

Trackers

In de afgelopen jaren is het ‘onderzoek’ doen geïntensiveerd. Bijna elke serieuze kandidaat, van de presidentsrace tot een burgermeesterrace, wordt non-stop gevolgd door een zogenaamde ‘tracker’. Dit is een persoon die een kandidaat op elk publiekelijk evenement filmt en probeert lastige vragen te stellen. De hoop is natuurlijk dat de kandidaat een uitglijer maakt en dat die op film wordt vastgelegd. Dat kan in goud veranderen voor de tegenstander.

 

Lekken

Maar stel dat je hét verhaal hebt gevonden. Het is het perfecte schandaal dat je tegenstander knock-out kan slaan. Wat doe je dan? Hoe melk je dat uit?

 

De eerste keuze: breng het naar de pers. Aandacht in de krant of op tv is enorm voordelig. Niet alleen kost het geen geld, het is ook overtuigender als de onafhankelijke pers bericht over het schandaal. Daarnaast krijgt de lekkende campagne niet de schuld negatief te zijn. Ga er dus maar van uit dat de pers regelmatig zorgvuldig voorbereide pakketten aan schandalen doorgespeeld krijgt van de grote campagnes.

 

Als de pers het niet oppakt, dan moet je het zelf maar doen. Negatief nieuws doet het goed in reclamespotjes. Hoewel kiezers steen en been klagen dat campagnes vaak zo negatief zijn, onderzoek op onderzoek bewijst dat negatieve spotjes over de tegenstander effectiever zijn dan positieve berichten over jezelf. Het blijft beter hangen.

 

Bovendien kunnen aanvallen op de tegenstander veel schade doen. Het kan een groeiend momentum stoppen en zelfs te niet doen. Op de langere termijn kan het de geloofwaardigheid van de tegenstander aantasten. En niet te vergeten: het dwingt de kandidaat in de verdediging te gaan. De aanval is dus de betere optie.

 

Negatieve campagne werkt

Tot slot, terwijl kiezers liever geen negatieve campagne zien, zijn ze er wel gevoelig voor. In negatieve spotjes gaat het er bijna altijd om dat de tegenstander iets wil ‘wegnemen’ van de kiezers, zoals een recht (bijvoorbeeld om wapens te dragen) of geld (hogere belastingen). Kiezers blijken hier uiterst gevoelig voor, en beschermen zichzelf door voor de ander te stemmen.

 

 

Lees hier de andere delen van de serie Achter de Schermen:

Deel 1: De Volle Agenda

Deel 2: Smeken voor Steun

Deel 3: Debat van de Eeuw

Deel 4: Waar komt al dat geld vandaan?

Deel 5: Partijbonzen draaien aan de knoppen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.