Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?VacaturesHuisregelsColofon

De tegelijkertijd kansloze n kansvolle campagne van Ron Paul

Emile Kossen op 15 mei 2012 - Reageren

Ron Paul gaf gisteren aan zijn campagne te staken, waarmee ook de laatste tegenstander van Mitt Romney van het toneel verdwenen is. Tijd voor een terugblik.

 

Consequent politicus

In zowel 1988 (voor de Libertarische Partij) als in 2008 was Ron Paul presidentskandidaat, en vooral gedurende de verkiezingen van 2008 verbaasde Paul's campagne veel analytici door zijn grote schare zeer actieve aanhangers. Daarom was het geen grote verassing toen hij ook zijn kandidatuur voor de verkiezingen in 2012 bekend maakte. De voormalig lid van het Huis Van Afgevaardigden deed dit op 14 Mei 2011 in Exeter, New Hamsphire, waar hij zei dat “de tijd rijp was voor mijn kandidatuur”.

 

“Al 30 jaar heb ik dezelfde ideeën, maar nu lijken steeds meer mensen het met me eens te zijn,” vertelde Paul destijds aan CNN. Zijn Libertarische visie voor Amerika wordt vaak belachelijk gemaakt in de media, maar het is ontegenzeggelijk waar dat Paul een zeer consequent politicus is. Paul wil bijvoorbeeld al jaren dat de VS stopt met het voeren van oorlogen, hij is een tegenstander van elke vorm van belasting, en hij vraagt om een radicale herstructurering van het Amerikaanse bankensysteem. Ron Paul wordt vaak beschreven als de ‘intellectuele godfather’ van de Tea Party, de beweging die een aantal van zijn ideeën(al dan niet in afgezwakte vorm) heeft overgenomen.

 

Positief begin

De verkiezingsrace begon eigenlijk uitstekend voor Paul, die flink wat geld wist op te halen en verschillende “straw polls”(verkiezingen die geen bindende resultaten hebben, red.) wist te winnen. Bij een van de bekendste van deze proef-verkiezingen, de Ames Straw Poll, werd Paul nipt tweede achter Michele Bachmann. De uitslag van deze verkiezing laat echter al zien dat er niet teveel betekenis aan een uitslag van een straw poll moet worden toegedicht.

 

Na het zomerseizoen kwamen de vele tv-debatten, waar Paul meerdere keren goed voor de dag kwam. Toch kwam Paul door een aantal mensen uit het publek in een vervelende positie terecht tijdens een CNN debat in September. Wolf Blitzer, een journalist van CNN, begon over een hypothetisch geval van een dertigjarige man die snel medische zorg had, maar onverzekerd was. Toen hij aan Paul vroeg of “de maatschappij deze man dood zou moeten laten gaan”, riepen een aantal personen in het publiek duidelijk hoorbaar ‘Yeah!’, wat voor veel gefronste wenkbrauwen zorgde.

 

Ron Who?

Gek genoeg was dit een van de schaarse keren dat Paul groot werd uitgemeten in het nieuws, en dat terwijl hij zelf weinig aan de situatie kon doen. Het feit dat Ron Paul grotendeels werd genegeerd door de Amerikaanse media is dan ook een van de belangrijkste dingen die Paul’s campagne karakteriseren. Misschien wel het meest opvallende voorbeeld hiervan kwam net na de Ames Straw Poll. Hoewel Paul hier een tweede plaats behaalde, riepen de meeste media triomfantelijk dat de race nu tussen Bachmann, Perry en Romney zou gaan. Romney kreeg enkel 3 procent van de stemmen! Dit liet maar weer eens zien hoe sterk de media de politieke conversatie kan beïnvloeden door bepaalde informatie weg te laten of juist te benadrukken.

 

Hoewel analytici Ron Paul vanaf het begin aan weinig kans gaven om de Republikeinse kandidaat te worden waren er genoeg hoopgevende signalen voor Paul. Zo gaven peilingen gedurende 2011 en 2012 aan dat een grote groep mensen Paul wel als Presidentskandidaat zagen zitten. Voor de verkiezingen in Iowa lieten diverse peilingen zien dat Paul aan de leiding ging, of er dicht tegen aan zat. Er bleken zelfs mensen te zijn die hem wel als President zouden willen hebben; volgens een peiling in April 2012 zou Paul met 44 procent van de stemmen huidig President Obama verslaan in een onderling gevecht.

 

De échte race

Toen de voorverkiezingencyclus dan eindelijk begon, waren de resultaten redelijk te noemen. Ron Paul werd derde in Iowa, maar wel met 21 procent van de stemmen. Bovendien ontving Paul evenveel delegates als nummer twee Mitt Romney. Ook in de New Hampshire voorverkiezing kon Paul aardig meekomen, met een tweede plek achter Romney als resultaat. Vanaf dat moment was het even gedaan met de goede uitslagen: Paul werd enkel derde of vierde in South Carolina, Florida, Nevada, Minesota en Colorado. In de maand Februari slaagde hij er dan ook niet in veel delegates te behalen. Gedurende Super Tuesday kon Paul weer niet opboksen tegen de rest: hij behaalde 21 delegates, terwijl Romney op het tienvoudige aantal kon rekenen.

 

Op dat moment was al duidelijk geworden dat Paul qua aantal delegates nooit een serieuze strijd zou kunnen voeren met Romney. Ron Paul wist natuurlijk van tevoren wat zijn kansen waren, en was daarom niet wanhopig na een reeks negatieve resultaten. Zijn strategie was eigenlijk niet om Romney proberen te verslaan, maar om met zoveel mogelijk delegates naar de partijconventie te komen, zodat hij daar een zo groot mogelijke stem zal hebben. Daar mag hij dan een toespraak houden die landelijk door veel mensen gezien wordt, en waarmee hij zijn standpunten (opnieuw) op de politieke agenda kan zetten. Dit is nog steeds het doel van Ron Paul, vandaar dat hij gisteren zijn aanhangers opriep vooral op hem te blijven stemmen. Er is geen geld meer voor een echte campagne, maar op de conventie gaan we Paul nog zeker terugzien. En met de delegates die hem steunen, kan de Texaan wellicht nog invloed uitoefenen op het beleid. Daarna wordt het misschien wel tijd voor het nemen van afscheid, want Paul, die ondertussen 76 jaar oud is, heeft aangegeven zich niet meer verkiesbaar te willen stellen voor een plek in het Amerikaanse congres.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Reageren?

Naam:
E-mailadres: