Home Over VerkiezingenVS.comMeedoen?VacaturesHuisregelsColofon

Kiezers en buitenlandse politiek.

Peter van de Kasteelen op 23 april 2012 - Reageren

Deze week een onderbreking in de landenreeks. Nu het vrijwel zeker is dat Romney het tegen Obama gaat opnemen zijn enkele opmerkingen en kanttekeningen van belang. Ik schrijf hier elke week een artikel over de rol van de buitenlandse politiek op de Amerikaanse presidentsverkiezingen en ik zal dit ook zeker blijven doen tot november, maar... Er moet een grote ‘maar’ geplaatst worden bij dit onderwerp. Het is namelijk zo dat de Amerikaanse burger vrijwel geen zier geeft om buitenlandse politiek. Dit is een politiek gegeven. Gemiddelde kiezers houden zich niet bezig met gecompliceerde buitenlandse kwesties. Maar waarom eigenlijk?

 

Ten eerste zijn de Amerikaanse media berucht om hun gebrek aan buitenlands nieuws. Deze link geeft weer hoe grote tijdschriften als TIME en Newsweek in dezelfde maand wel internationaal nieuws op de covers van hun Europese en Aziatische edities hebben, maar niet op de Amerikaanse. Dit is niet omdat tijdschriften dat zo bedacht hebben, maar omdat internationaal nieuws slecht verkoopt in Amerika. En dit zijn nog wel gerenommeerde weekbladen. Bij nationale en regionale pers is de Amerika focus nog groter.

 

Dit is misschien niet zo gek als je bedenkt dat de VS een oppervlakte van heel Europa (minus Rusland) beslaat. Daarnaast heeft het slechts twee buurlanden, namelijk Canada waar nooit iets gebeurt en Mexico dat eigenlijk alleen een probleem is voor de ‘borderstates.’ Tevens vinden Amerikanen zichzelf ongelooflijk belangrijk, wat ze op wereldniveau eigenlijk ook zijn, en dus zijn bijvoorbeeld nieuwe verkiezingen in Nederland niet echt een prioriteit voor een boer in Iowa, terwijl de Amerikaanse verkiezingen dat wel zijn voor een boer in Lutjebroek.

 

Amerikanen zetten steevast ‘veiligheid’ en ‘economie’ hoog op hun lijstje van eisen aan de overheid. Dit zijn dan ook de twee gebieden waar een president van zich moet laten horen wat betreft buitenland beleid. Amerikaanse burgers willen meer exporteren dan importeren, ze willen dat terroristen aangepakt worden en ze willen niet dat andere landen, lees China, hun banen afpakken. Tevens willen ze vaak ook dat Israël veilig blijft.

 

Wat heeft dit voor gevolgen? Neem het volgende advies dat opiniepeiler Stanley Greenberg aan Clinton gaf tijdens zijn herverkiezingscampagne: "De mensen zijn niet geďnteresseerd in buitenlands beleid. Toon je alleen zo nu en dan als een internationaal leider en staatsman. Dat zien de kiezers graag." Een sterke leider die de Amerikaanse macht internationaal projecteert en Amerikaanse belangen beschermt. Hoe je dat vervolgens doet is minder belangrijk. Zie daarom de nutteloze gesprekken die Obama af en toe voert met Noord-Korea en Iran. Het volk leest in de krant dat ‘hun president er iets aan doet,’ en is weer tevreden.

 

Het heeft ook tot gevolg dat (slecht) buitenland beleid absoluut geen dealbreker hoeft te zijn om herkozen te worden. Clinton werd herkozen in 1996 ondanks enorme kritiek op zijn buitenlandse politiek, o.a. het Somalië fiasco en het niet ingrijpen in Rwanda. Bush werd herkozen in 2004 ondanks het feit dat meer dan de helft van de Amerikanen in eerste instantie tegen deze oorlog in Irak gekant was wat tot uiting kwam in gigantische Amerikaanse protesten. Neem daarnaast het feit dat Obama het helemaal niet per se slecht doet wat betreft internationale betrekkingen en concludeer dat hij zich wat dit betreft niet echt druk hoeft te maken. Ik zal er echter natuurlijk wel over door blijven schrijven.

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Reageren?

Naam:
E-mailadres: